امروز صبح به این نتیجه رسیدم که هر چقدر دیرتر سراغ نوشتن این پست برم لیست بلند بالاتر میشه و نوشتن ازش سخت تر. پس وقت وفای به عهد فرا رسیده است. اولین فیلمی که میخوام اسم ببرم رو احتماالا دیده باشید. فیلم Kingdom of Heaven : فیلم نسبتا طولانی سه ساعته با مضمون تاریخی- واقعی از زمان جنگهای صلیبی در اورشلیم که پیام های قشنگی داشت و خوش ساخت بود. بنظرم اورلاندو بلوم تا ابد در این مدل از نقش ها میدرخشه. فیلم بعدی Read My Lips فرانسویه که بنظرم نمیشه گفت اکشن اما هیجان اتفاقات رو داشت همراه با یک داستان خوب و احساسات به مقدار کافی و البته مثل تمام فیلمهای فرانسوی خوبی که دیدم با دید شناخت روان که البته از وینسن کسل کمتر از این هم توقع نمیره. در عوض اگر یک اکشن مورد پسندم رو بخوام بگم فیلم Gone in 60 Seconds که یک اکشن پر از ماشین های جذاب و دوست داشتنی با بازی پسرطلایی هالیوود! نیکلاس کیج و آنجلینا جولیه. فیلم بعدی یک فیلم زنانه، واقعی و تقریبا تاریخی در مورد نویسندگی خانمها در محدودیت هاست و اگر از زندگینامه و دوران کلاسیک تر اروپا خوشتون میاد Colette فیلم خوبی بابت این ماجراست و همونطور که همیشه برازنده ست نقش اصلی کولت رو خانم نایتلی زیبا بازی میکنه. فیلم The Story of Adele H رو هم دیدم که اگر زندگینامه دوست دارید فیلم قشنگیه و داستان زندگی دختر ویکتور هوگو نویسنده معروفه. کتاب و فیلم Jane Eyre هم که معرف حضورتون هست منتها من نسخه 1943 رو دیدم که اگر مثل من کلاسیک میپسندید انتخاب خوبیه. فیلم Intermezzo هم کلاسیک رمانتیک زیبایی بود که بازیگران خوبی هم داشت . بازیگر نقش اول مرد آقای لزلی هوارد، همون اشلی در "بر باد رفته" بود و بازیگر نقش اول خانم اینگرید برگمن زیبا نقش خانم لاند در "کازابلانکا" بود.تقریبا یک دهه بعد از این فیلم، فیلم Green Fire با بازی گریس کلی زیبا که درونمایه شجاعت ، همکاری و وطن پرستی داشت. فیلم The Philadelphia Story یک کمدی بانمک درباره انتخاب بین ثروت و عشقه با بازی جیمز استورات عزیزم که از فیلم " چه زندگی شگفت انگیزی" شناختمش و خیلی از خودش و بازیش خوشم میاد. فیلم City of Women ایتالیایی اما از نوع فیلمهای عجیب و غریب روانشناختی آروتیک و کمدی بود که به چرایی و احساسات درونی در سن مینسالی میپرداخت. اگر از فیلم Daisies خوشتون اومده باشه قطعا طرفدار این فیلم هم هستید. فیلم مجموعه ای از سکانسهایی پر از رنگ، پرمعنا و متفاوت و رها از هر قید و بندی. بدترین فیلم این مدت هم دوباره فیلمی از اسکارلت جوهانسون بود به اسم My Mother's Wedding بود که داستان سه خواهر با زندگی های متفاوته که بصورت خیلی کلیشه ای در مجلس ازدواج مجدد مادرشون پی به رازهای خانوادگی و دلیل روانشناسی رفتارها و انتخاباتشون میرسند. اصلا توصیه نمیشه!
از فیلمهای خوب ایرانی این مدت میتونم لیلا رو نام ببرم. و آخ آقای مهرجویی چقدر حرص دادی ما رو و چه فیلم زیبایی خلق کردی. و پایان.